Stephanie Witjes

Soms moet je jezelf een beetje dwingen om stil te staan. Of in mijn geval: om in beweging te komen.

Mijn beperking heb ik al mijn hele leven, maar luisteren naar wat mijn lijf nodig heeft? Daar ben ik nog steeds niet zo goed in. Ik negeer het liever – want werk gaat altijd voor. Omdat ik mijn werk ontzettend leuk en waardevol vind. Het geeft me het gevoel dat ik mee draai in de maatschappij, dat ik iets kan betekenen. De tijd die ik naast het werk over heb, breng ik het liefste door met mijn dochter/gezin!

Maar ik moet eerlijk zijn: fit worden vraagt ook aandacht.

De HandbikeBattle wordt mijn stok achter de deur. Een berg op fietsen is niet bepaald mijn natuurlijke habitat (bergje áf is meer mijn stijl), maar ik ga ervoor. Omdat ik het mezelf gun.

Op naar de top. Letterlijk.

Stephanie Witjes